Je hebt ook van die aanvragen die de gunfactor hebben en waarvan je in stilte hoopt dat de student jaren blijft.
Het gaat om een eenzame vrouw, haar zus is net overleden en alle spullen zijn afgeleverd bij haar thuis. Ze loopt slecht en komt zelden buiten. ”Alleen op mijn goede dagen”, zegt ze. Ze heeft geen kinderen, geen zussen en broers meer. Gelukkig heeft ze wel nog een paar vriendinnen, maar echt bij elkaar over de vloer komen ze niet meer. ”We bellen elkaar zo nu en dan”

Het huis is zo vol met spullen dat ik mij zorgen maak of het nog wel gezond is om in te wonen. Haar katten zijn haar alles. Maar zelf kan ze het huishouden niet meer bijhouden. Het is vies in huis en vol met spullen. Het is immers niet makkelijk om spullen van je dierbaren weg te gooien.

Inmiddels helpt een student deze mevrouw om weer prettiger te wonen. Stap voor stap ruimen ze samen spullen op en gooien dingen weg. Ook doet de student boodschappen, op een goede dag gaan ze gezellig samen. Mevrouw vertelt enthousiast aan de telefoon: “Ik kijk er naar uit, even een praatje met een kopje thee.”